ลีกฟุตบอลแห่งชาติของสภาฟุตบอลอังกฤษ (Conference National) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ลีกอินเตอร์เนชั่นแนล คือระดับสูงสุดในระบบลีกฟุตบอลของสภาฟุตบอลอังกฤษ และเป็นลีกระดับที่ห้าในระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ ลีกฟุตบอลแห่งชาติเดิมก่อตั้งขึ้นในปี 1979 ในชื่อ “ลีกพรีเมียร์อัลไลแอนซ์” โดยมีเจตนารมณ์ที่จะสร้างลีกฟุตบอลระดับชาติภายใต้ระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ โดยรวบรวมทีมจากลีกพรีเมียร์เหนือ (Northern Premier League) และลีกใต้ (Southern League) เข้ามาอยู่ในลีก ซึ่งช่วยปรับปรุงคุณภาพและรายได้ทางการเงินของทีมระดับล่างได้อย่างมาก ในปี 1986 ลีกฟุตบอลอังกฤษได้ยอมรับลีกฟุตบอลแห่งชาติ และให้ทีมที่ลงเล่นในระดับที่ต่ำที่สุด (ในขณะนั้นคือกลุ่มดี) สามารถย้ายไปเล่นในลีกฟุตบอลแห่งชาติได้ โดยเริ่มต้นใช้แนวทางการเลื่อนชั้นหรือตกชั้นโดยตรง ตั้งแต่ฤดูกาล 2002/03 เป็นต้นมา ลีกฟุตบอลแห่งชาติได้เพิ่มตำแหน่งการเลื่อนชั้นอีกหนึ่งตำแหน่ง โดยผ่านการแข่งขันรอบเพลย์ออฟร่วมกับแชมป์ลีก เพื่อเลื่อนชั้นขึ้นสู่ลีกฟุตบอลอังกฤษ แต่ก่อนหากสถานที่จัดการแข่งขันของทีมที่เลื่อนชั้นไม่เป็นไปตามข้อกำหนด ก็จะถูกยกเลิกการเลื่อนชั้น และในปีเดียวกันนี้ หากเกิดกรณีเช่นนี้ขึ้น ตำแหน่งการเลื่อนชั้นก็สามารถถูกโอนไปยังทีมที่เหมาะสมได้ ในฤดูกาล 2004/05 ลีกฟุตบอลแห่งชาติได้เพิ่มกลุ่มระดับล่างอีกสองกลุ่ม ได้แก่ ลีกเหนือสภาฟุตบอลและลีกใต้สภาฟุตบอล ทำให้ทีมสามทีมสุดท้ายในตารางลีกฟุตบอลแห่งชาติในปีนั้นต้องตกชั้นไปเล่นในลีกเหนือหรือลีกใต้ อย่างไรก็ตาม ในปี 2006 ลีกฟุตบอลแห่งชาติได้ขยายจำนวนทีมเป็น 24 ทีม จากเดิม 22 ทีม ทีมที่จบอันดับหนึ่งในตารางจะได้ผ่านเข้าสู่การแข่งขันในลีกอีเอฟแอลฤดูกาลถัดไปโดยตรง ส่วนทีมที่จบอันดับที่สี่ถึงเจ็ด รวมทั้งสิ้น 4 ทีม จะเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อหาผู้ชนะในการเลื่อนชั้น โดยทีมที่ชนะจะได้ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศเพื่อเลื่อนชั้น ทุกนัดการแข่งขันจะใช้ระบบการแข่งขันแบบพบกันครั้งเดียว เพื่อชิงสิทธิ์ในการลงเล่นในลีกอีเอฟแอลฤดูกาลถัดไป ทีมที่จบอันดับสี่จากสิบอันดับแรกจะต้องตกชั้นไปเล่นในลีกที่ต่ำกว่า